وبلاگ...!

دیروز داشتم وبلاگو از اول تا الان ی نگاهی مینداختم (کاری که ی چند ماهی بود می خواستم انجام بدم). دیدم که اولش چقدر زیبا داشتیم با هم می خندیم و در ادامه چقدر زیبا شروع کردیم به هم خندیدن (البته به هم ریدن جمله بهتریه) و وقتی این به هم خندیدن ها شروع شد دیگه دل و دماغ بالا انداختن ی خط هم برای کسی نموند ( به غیر از مهدی که هر از چند گاهی ی حالی به قضیه می ده). صرفنظر از تمامی اختلاف نظر ها و بحث های قبلی و کدورت های پیش اومده از همه دوستان تقاضا می شه که دوباره با هم خندیدنو تو وبلاگ شروع کنیم که چند ماهی تا پایان دوره نمونده و این قافله عمر عجب می گذرد و این دوره هم با همه بدی ها و خوبی هاش به جمع خاطراتمون اضافه می شه . (اگر سرعت عبور قافله عمرو قبول ندارید می تونید عکس های سال پیش خودتون رو درست در این موقع از سال با عکس های امروز خودتون ی مقایسه کوچولو بکنید)
خلاصه از همه دوستان در خواست میشه که مارو از نظرات و طنازی های خودشون محروم نکنند.
راستی تا یادم نرفته شکوفا شدن استعداد نگارو در شیوه مذاکره با استاد و له کردن اونو تبریک می گم. (اشک این شمس احمدیه بنده خدا رو در آورده). خداییش تا حالا تو این 18 سال درس خوندنتون دیدین که یکی به استاد بگه: "لااقل سوال های امتحانو بده"؟؟؟؟؟؟ پیشنهاد می شه که نگارو به عنوان مذاکره کننده ارشد هسته ای معرفی کنند تا گریه ی دنیا رو در بیاره.
یا هو